Ik ben op de radio geweest! Twee keer maarliefst in de afgelopen week. Radio Nacional de Angola maakt me een BN-er van me in dit land! CARE organiseerde een conferentie over “civil society en social dialogue” en de persmuskieten kwamen erop af. Straks meer daarover, maar eerst wat achtergrondinformatie.

Dertig jaar oorlog

Dertig jaar oorlog hebben haar stempel op dit land gedrukt. Het bepaald hoe dingen eruit zien en hoe ze werken. Dat geldt ook voor civil society – de non gouvernementele organisaties, associaties, belangengroepen, community based organisaties, etc. Omdat gedurende de oorlog de staat geen geld, tijd en/of interesse had om de meest basale voorzieningen te verzorgen, zijn er 100en NGOtjes ontsprongen die schooltjes of hospitaaltjes runnen en voedsel, zaden of hulpgoederen distribueerden. Na decennia van vechten is het nu al vier jaar vrede en dus de hoogste tijd voor ontwikkeling. Dat betekent onder anderen dat de regering haar verantwoordelijkheid moet gaan nemen en iedereen moet laten profiteren van de1,3 miljoen vaten olie die dagelijks omhoog worden gepompt.

Nieuwe rol civil society

Voor civil society betekent dit dat haar rol verandert. Welzijnsprojecten zijn goed, maar het lost de oorzaken van armoede niet op. De belangrijkste oorzaak van armoede is slecht bestuur, hetgeen zich uit in corruptie, uitsluiting en het negeren van de belangen van de straatarme bevolking van Angola. Als je de armoede wilt uitroeien moet je híer je energie in stoppen. Een sterk wapen is sociale dialoog tussen de staat en bevolking die zich in allerlei groepen organiseert. Sociale dialoog kan lobby en advocacy betekenen, debat, maar ook participeren in het maken van beleid en projecten.

Met de conferentie wilden we civil society organisaties verder overtuigen dat hun toekomst voor een belangrijk deel in deze sociale dialoog ligt. We hebben ook een actieplan met doelen en activiteiten voor het komende jaar gemaakt een “kopgroep” van een vijftal organisaties gevormd die het vuur blijft aanwakkeren. De conferentie was een succes.

Mijn radiodebuut

In zekere zin was de conferentie ook een advocacy-show van CARE voor sociale dialoog. De aanwezigheid van de pers – de TV kwam ook nog langs – kwam ons dus uitstekend uit. Het eerste interview met mij op dinsdag was in het Portugees. Maar het was vooral tijdens het tweede voor de “International Service” dat ik al mijn zelfbeheersing nodig had. Je moet weten dat een van mijn grote geneugten ’s avonds om 10 uur plaatsvindt. Dan zend Radio Nacional de Angola een nieuws en actualiteiten show in het engels uit. Maar… de presentator kan helemaal geen engels! Hij stuntelt met een zwaar maar serieus amerikaans-angolees accent over vooraf uitgeschreven, formele en de plank misslaande formuleringen. De buren zullen wel denken dat ik krankzinnig ben als ik in mijn eentje telkens weer in lachen uitbarst.

Het off-the-record voorstellen en introductie praatje tussen de journalist en mij ging in het Portugees, maar toen zette de journalist z’n bandrecorder aan, deed zijn mond open, braakte een paar op Engels lijkende woorden uit… en het was HIJ! Mijn held! Ik weet niet hoe het me lukte, maar ik hield het droog en hield een positief verhaal over de conferentie, het belang van dialoog tussen autoriteiten en de successen die de pioniers in Kilamba Kiaxi hiermee bereiken. Halverwege een antwoord op een van de vragen liep het bandje overigens af. Hij draaide het om en vroeg me opnieuw te antwoorden. Op de radio hoorde ik dat ie het niet eens weg ge-edit had.

Na een tijdje zei hij: “We come-eh to-eh the-eh end-eh of-eh this-eh interview-eh. And-eh if-eh you-eh have-eh any-eh-thing-eh to say-eh to-eh the-eh angolan nation-eh the-eh micro-phone-eh is open-eh for you-eh”. Wow! Wat een kans! En… weer had ik mijn zelfbeheersing nodig. Wat zou ik graag de Angolese natie vertellen wat ik vind van de naar men zegt op twintig na rijkste man van de wereld die sinds 1977 de president van het land is… Maar gelukkig wist ik me in te houden en bracht er nog wat pep-talk en andere positieve spin uit. Dat was maar goed ook voor mijn verblijfsvergunning en die van CARE.

Verboden muziek